3. Hoeveel kost een verlovingsring?

Mats en Mila waren zes jaar samen en woonden in Utrecht. Mats wilde haar ten huwelijk vragen, en zij wist nog van niets. In deze serie volg je ze op weg naar hun bruiloft.

Dat Mila wilde trouwen, wist hij allang. Hoe ze dat op de bruiloft van vrienden nog eens duidelijk maakte, lees je in de vorige aflevering. Over het moment dacht hij nog na. Eerst was de ring aan de beurt.

Zijn beste vriend Toby had na het sporten al gevraagd wat de ring mocht kosten. "Dat staat nog op mijn lijstje," had Mats gezegd.

Een antwoord had hij nog niet, en dat zat hem niet lekker. Op zijn werk begon geen project zonder begroting.

Die zondag belde hij zijn moeder, zoals hij altijd deed als hij ergens mee zat.

"Wat geeft een normaal mens uit aan een verlovingsring?"

"Wat is normaal?" zei ze. "Ga eerst eens kijken. Dan zie je wat je mooi vindt, en wat dat kost."

"Ga je mee? Ik weet niks van sieraden."

"Zaterdag kan ik."

Die week zocht Mats 's avonds op zijn telefoon wat een verlovingsring kost. Hij vond bedragen die alle kanten op gingen, en bij de meeste stond niet waar ze vandaan kwamen. Op meer dan één site kwam hij de regel van drie maandsalarissen tegen. Hij nam er niks van over in zijn notities.

Hieronder lees je wat een verlovingsring ongeveer kost en hoe je een bedrag kiest dat voor jou goed voelt.

Hoeveel kost een verlovingsring gemiddeld?

We vonden geen onafhankelijk Nederlands onderzoek naar wat mensen aan een verlovingsring uitgeven. De Nederlandse cijfers die online rondgaan, hebben geen bron of zijn jaren oud.

Het dichtstbijzijnde cijfer komt uit België. In de Nationale Huwelijksenquête 2025 van House of Weddings, onder zo'n duizend Belgische koppels, kostte een verlovingsring gemiddeld 2.097 euro. De helft betaalde tussen de 1.000 en 2.500 euro. De duurste ringen kostten 20.000 euro of meer.

Neem dat als indicatie. Het gaat om Belgische stellen die de enquête zelf invulden, en de bedragen lopen ver uiteen. Een vaste norm voor wat een ring hoort te kosten bestaat niet.

Zaterdagochtend stond Mila in haar sportkleren in de gang. Ze ging hardlopen met een vriendin. "Wat ga jij vandaag doen?"

"Met mijn moeder de stad in."

"Gezellig. Moet ze iets hebben?"

"We gaan vooral kijken," zei Mats.

"Doe haar de groeten," zei ze, en ze trok de deur achter zich dicht. Waar ze gingen kijken, had hij er niet bij gezegd.

Wie neem je mee naar de juwelier?

Iemand die je vertrouwt en die het voor zich houdt, zoals een ouder of een goede vriend. Heb je zelf weinig met sieraden, dan helpt het als iemand meekijkt en vragen stelt waar jij niet op komt. Laat mensen die heel dicht bij je partner staan en slecht een geheim kunnen bewaren, voorlopig thuis.

In de eerste winkel vroeg de verkoopster voor wie de ring was.

"Voor mijn vriendin. Ik wil haar ten huwelijk vragen."

"Wat draagt ze graag? Geelgoud, witgoud?"

Mats wist dat Mila zilverkleurige sieraden droeg. Of dat zilver of witgoud was, had hij nooit gevraagd. "Iets zilverkleurigs," zei hij.

"Voor een verlovingsring is dat meestal witgoud," zei ze. "Of platina. Zilver is zachter. Draag je een ring elke dag, dan krijgt hij sneller krassen en slijt hij eerder."

"Is witgoud dan gewoon goud?" vroeg Mats.

"Goud met een paar andere metalen erdoor. Daardoor krijgt het die lichte kleur."

Mats knikte. Het werd dus goud, in de kleur die Mila zelf droeg. Bij de ringen met een steen noemde de verkoopster telkens een getal: een halve karaat, een kwart karaat. Mats vroeg wat dat betekende. "Het gewicht van de steen," zei ze.

Hij bleef hangen bij een smalle band met één steen. Hij vroeg waar die prijs vandaan kwam. Om dat te laten zien, legde ze er een ring naast die er bijna hetzelfde uitzag en veel minder kostte.

Zijn moeder boog zich over de twee ringen. "Ik zie geen verschil."

"Waar zit het dan in?" vroeg Mats.

"In de steen," zei de verkoopster. De eerste had een natuurlijke diamant, de tweede een uit een lab.

Waar zit het geld in een verlovingsring?

De prijs hangt vooral af van het metaal en de steen. Goud en diamanten drijven hem flink op.

• Het metaal. Verlovingsringen zijn vaak van goud (geelgoud, witgoud of roségoud) of van platina. Bij goud telt het goudgehalte mee in de prijs. Zoek je iets zilverkleurigs, dan kom je uit bij witgoud of platina. Zilver is goedkoper, maar slijt sneller als je het elke dag draagt.
• De steen. Hoe groter de diamant, hoe duurder de ring. Een juwelier uit Den Haag noemde tegenover de NOS (september 2025) een winkelprijs vanaf 5.000 à 6.000 euro per karaat voor een natuurlijke diamant. Voor een diamant die in een lab is gemaakt, noemde hij vanaf 300 à 400 euro per karaat. Over het verschil tussen die twee gaat een latere aflevering.

Laat je een ring aanpassen of op maat maken, vraag dan wat dat extra kost.

Tussen de twee winkels dronken ze koffie. Mats vroeg zijn moeder wat zij zou uitgeven.

"Dat ga ik jou niet vertellen," zei ze. "Wat zou Mila zelf mooi vinden?"

"Iets sierlijks. Ze draagt alleen dunne ringetjes en kleine oorbellen, allemaal zilverkleurig."

"En hoeveel kun je uitgeven zonder dat je er straks wakker van ligt?"

"Online zeggen ze drie maandsalarissen," zei Mats. "Eerst wil ik zien wat er is. Dan kies ik een bedrag."

Ze draaide aan haar eigen ring. "Je vader heeft nooit gezegd wat deze kostte. Ik heb het ook nooit gevraagd." Mats had die ring zijn hele leven aan haar hand gezien. Dat zijn vader hem ooit had moeten uitzoeken, was nooit bij hem opgekomen.

Moet een verlovingsring drie maandsalarissen kosten?

Dat hoeft niet. Drie maandsalarissen is een vuistregel die je vaak tegenkomt. Of je hem aanhoudt, kies je zelf.

Hoeveel je uitgeeft, verschilt per persoon. Het hangt af van wat je kunt missen zonder dat het knelt, en van wat bij je partner en bij jullie situatie past.

Bij de tweede juwelier vroeg de verkoper of Mats een budget in gedachten had. "Ik kom eerst kijken," zei Mats. Ze kregen een dienblad vol ringen: goud en witgoud, met één steen of met een rijtje kleine. Mats legde steeds de smalle witgouden ringen apart, die het meest leken op wat Mila zelf droeg. Naar de kaartjes keek hij nog niet. Na een tijdje wist hij waarom hij de ene mooier vond dan de andere. Hoe verder een steen boven de band uitstak, hoe minder hij hem bij Mila zag. Als fysiotherapeut werkte ze de hele dag met haar handen.

Zijn moeder stelde de vragen waar Mats niet aan had gedacht: of je een ring later nog groter of kleiner kon laten maken, en hoe lang het duurde als je iets liet aanpassen. Mats typte de antwoorden mee op zijn telefoon.

Kies je eerst een bedrag of ga je eerst kijken?

Ga eerst kijken wat er is, en kies daarna pas een bedrag. Dan weet je waarvoor je het uitgeeft.

• Ga langs meer dan één juwelier. Zeg dat je komt oriënteren, en vraag om een brede selectie: ringen met en zonder steen, in verschillende metalen.
• Vergelijk varianten. Vind je een ring mooi, vraag dan ook wat hetzelfde model kost met een kleinere steen of in een ander metaal. Zo zie je meteen waar het geld in zit.
• Let op de smaak van je partner. Kies op wat jij mooi vindt en wat bij je partner past. De sieraden die ze of hij al draagt, laten zien welk metaal en welke stijl in de smaak vallen.
• Bepaal dan je bedrag. Met wat je gezien hebt, kies je een bedrag dat goed voelt. Dat bedrag helpt je straks kiezen, bijvoorbeeld of je het geld liever in een grotere steen stopt of in aanpassingen aan de ring. Zie je later een ring die net iets duurder is en beter bij je partner past, dan mag je er best overheen.

De ring is vaak de eerste grote uitgave. Hoe je straks het budget voor de bruiloft zelf verdeelt, zie je op wat kost jouw bruiloft.

In de parkeergarage, voordat Mats de auto startte, vroeg zijn moeder wat hij ervan vond. Hij begon over de twee ringen die er hetzelfde uitzagen, en over de steen die het verschil maakte. Daarna over het dienblad bij de tweede juwelier, en waarom een hoge steen onhandig zou zijn bij Mila's werk.

Toen opende hij de app van zijn bank. Voor een ring had hij nooit apart gespaard. Hij keek wat er op zijn spaarrekening stond en noemde een bedrag dat paste bij wat hij die dag had gezien.

"Voelt dat goed?" vroeg ze.

"Ja," zei Mats. "Daar lig ik niet wakker van."

"Dan heb je je antwoord."

Mila lag met een boek op de bank toen hij thuiskwam. "En, hoe was de stad?"

"Druk," zei Mats. "We hebben veel gekeken en niks gekocht. Mijn moeder zegt hoi."

Ze knikte en las verder. Mats keek naar haar hand op het boek, naar de dunne zilverkleurige ring die ze bijna altijd droeg.

Later die avond zette hij het bedrag in zijn notities en appte Toby: "Je vraag van laatst. Ik weet het."

"En?"

"Zie je straks wel aan haar vinger."

Wat hij ook nog niet wist: welke maat Mila had. Hoe hij daarachter probeerde te komen zonder dat ze iets merkte, lees je in de volgende aflevering.

Mats en Mila zijn verzonnen, net als hun foto's: die zijn met AI gemaakt. Hun vragen, twijfels en blunders niet: die komen van echte stellen, ook van onszelf.

Alle afleveringen op een rij vind je bij het trouwverhaal van Mats en Mila.